Πλεύση Ελευθερίας: Καρδούλες, εθνικισμός και συστημική στροφή Του Δημήτρη Τζιαντζή

 Πλεύση Ελευθερίας: Καρδούλες, εθνικισμός και συστημική στροφή

Του Δημήτρη Τζιαντζή

Στις εκλογές του Ιουλίου του 2019 η Πλεύση Ελευθερίας με 82.786 ψήφους πήρε ποσοστό 1,46%. Στις εκλογές του Μαΐου οι ψήφοι του σχήματος εκτινάχτηκαν στις 170.300 και το ποσοστό στο 2,89%. Τι άλλαξε; Η πρώτη προφανής απάντηση είναι η εκλογική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αντίθεση όμως με το ΜέΡΑ25, που ακόμα και το σύνθημά του «πρώτη φορά ρήξη» αποτελεί άμεση αναφορά στην «πρώτη φορά Aριστερά», το μόρφωμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο με το ρεύμα που το ανέδειξε. Μετά τις εκλογές του 2019, η Πλεύση υπολειτουργούσε ως σχήμα και η πολιτική της επίδραση περιορίστηκε, εκτός από κάποιες ανακοινώσεις στις δημόσιες παρεμβάσεις της επικεφαλής της στα ίδια κανάλια που παλαιότερα κατηγορούσε ως όργανα της διαπλοκής.

Αν κάτι σφράγισε τις παρεμβάσεις της όλο το προηγούμενο διάστημα, ήταν ότι ενώ παρέμειναν εξαιρετικά επικριτικές απέναντι στο παλιό της κόμμα και το «παλαιοκομματικό κατεστημένο», ήταν εξαιρετικά ήπιες απέναντι στην κυβέρνηση. Χαρακτηριστικές ήταν οι πολλαπλές παρεμβάσεις της για την υπόθεση Novartis, οι οποίες ουσιαστικά ήταν συμπληρωματικές του κυρίαρχου γαλάζιου αφηγήματος περί «σκευωρίας» και «εργαλειοποίησης της υπόθεσης από τον ΣΥΡΙΖΑ με παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη», χωρίς να αναφέρεται καν στην αντίστοιχη χειραγώγηση της δικαιοσύνης από τη ΝΔ. Ανάλογη στάση κράτησε και στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών. Στη διάρκεια της πανδημίας, η Πλεύση Ελευθερίας, με ανακοίνωσή της, πέρα από τις διαφοροποιήσεις της στο θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, καλούσε σε συστράτευση με την κυβέρνηση και τόνιζε ότι «δεν είναι ώρα κριτικής αλλά ώρα της ευθύνης και της συλλογικής και προσωπικής προσπάθειας να σωθούν ανθρώπινες ζωές». Όπως χαρακτηριστικά σημείωνε: «Αναγνωρίζουμε ότι έχουν ήδη γίνει τεράστια βήματα, με συντεταγμένο τρόπο και με συνεπή ενημέρωση των πολιτών. Περιμένουμε να συνεχιστούν με την απαιτούμενη ένταση»! Αποκαλυπτικό της φυσιογνωμίας της Πλεύσης ήταν και το κάλεσμα στην... Εκκλησία της Ελλάδας να αναλάβει αναβαθμισμένο ρόλο στην υγειονομική κρίση, με «διάθεση πόρων και χώρων σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια».

Αυτή η αλλαγή στάσης συντέλεσε ώστε τα κανάλια να αρχίσουν να την βλέπουν με άλλο μάτι και να κερδίσει συμπάθεια και σε συντηρητικά ακροατήρια, με τα ΜΜΕ να σημειώνουν ότι «η Ζωή έχει γλυκάνει» και εμφανίζει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Παράλληλα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν απούσα από όλους τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, προεκλογικά στοχεύει στα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα, που γονατίζουν από την κρίση, βάζοντας μπροστά κοινωνικά θέματα, όπως το ζήτημα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και των κατασχέσεων. Ωστόσο από την ατζέντα της απουσιάζουν πλήρως θέματα όπως οι εργασιακές διεκδικήσεις και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η στάση απέναντι στο ΝΑΤΟ και τις δεσμεύσεις με τις οποίες συνοδεύεται το Ταμείο Ανάκαμψης. Η Πλεύση εντάσσεται καθαρά στον λεγόμενο πατριωτικό-εθνικιστικό χώρο, με επικίνδυνες θέσεις στα εθνικά θέματα, όπως το κάλεσμα για άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, ενώ συνεχίζει να χαρακτηρίζει «προδοτική» τη συμφωνία των Πρεσπών και «ξεπούλημα της ιστορίας μας». Επιπλέον, φλερτάρει ανοιχτά με την εθνικιστική φιλολογία περί δρομολογούμενων «Πρεσπών του Αιγαίου».

Σε αυτή την «πλεύση» στα θολά νερά εντάσσεται και η παρουσία της Κωνσταντοπούλου σε εκδήλωση μαζί με την ακροδεξιά Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), γνωστή για την ετήσια διοργάνωση των αντικομμουνιστικών εκδηλώσεων μίσους σε Βίτσι-Γράμμο. Η δημαγωγική Πλεύση Ελευθερίας μπορεί να έχει σημαντική απήχηση στην «αντισυστημική Δεξιά» και να φλερτάρει ανοιχτά και με τους ψηφοφόρους του Κασιδιάρη, ωστόσο δεν μπορεί ακόμα με ευκολία να καταταγεί στην άκρα Δεξιά, τουλάχιστον με βάση τις θέσεις της επικεφαλής της. Αυτό όμως δεν ισχύει για τον ιδεολογικό αχταρμά των στελεχών που έχει μαζέψει και που φιλοδοξεί να βάλει στη Βουλή, άτομα που ανοιχτά εκφράζουν ακραίες και αντιδραστικές θέσεις για το μεταναστευτικό, τους φράκτες και μια σειρά ακόμα θεμάτων. Αν και η ίδια η Κωνσταντοπούλου χαρακτηρίζει την «Πλεύση» κίνημα, πρόκειται για ένα καθαρά προσωποκεντρικό μόρφωμα χωρίς ιδεολογική συνοχή, με πολύ θολές και μη διαμορφωμένες θέσεις σε πολλά ζητήματα. Τηρουμένων των αναλογιών, πρόκειται για ένα υβρίδιο ανάμεσα στο λαϊκίστικο «Κόμμα των 5 Αστεριών» και τα «Αδέλφια της Ιταλίας» της Τζόρτζια Μελόνι. Δεν είναι τυχαίο ότι το κεντρικό σύνθημα του συνδυασμού είναι «Η Ζωή στη Βουλή», με τους περισσότερους ψηφοφόρους της να εκφράζουν την επιθυμία να υπάρχει μια «αντισυστημική φωνή που να τους κάνει άνω κάτω».

Πλεύση ανελευθερίας με διαγραφές -αποχωρήσεις

Σε περιδίνηση η Πλεύση Ελευθερίας μετά την επιλογή της Ζ. Κωνσταντοπούλου να αλλάξει τη σειρά των υποψηφίων όπως προέκυψε από τη σταυροδοσία στις 21 Μάη, τοποθετώντας στις εκλόγιμες θέσεις κοντινά της πρόσωπα, όπως ο σύντροφός της ηθοποιός Δ. Καραναστάσης και ο πρόεδρος του ΣΕΗ Σπ. Μπιμπίλας. Η κίνηση προκάλεσε τις αντιδράσεις των υποψηφίων που βγήκαν πρώτοι σε σταυρούς τον Μάη σε Βόρειο Τομέα Αθηνών, Νότιο Τομέα Αθηνών, Β' Πειραιά, Β' Θεσσαλονίκης, Αχαΐα, Βοιωτία, Ηράκλειο, όπως και του μόνου υποψήφιου στα Γιάννενα. Η Ζ. Κωνσταντοπούλου απάντησε με κατηγορίες για αβάσιμες και στημένες επιθέσεις. Ο αρχηγισμός και η ευνοιοκρατία προκάλεσαν μια εκρηκτική όσο και απολιτίκ αντιπαράθεση, καθώς δεν ακούστηκε κάτι για τις πολιτικές θέσεις του σχήματος, όπως και σε όλη την προεκλογική περίοδο. Ερωτήματα και υποψίες προνομιακής μεταχείρισης δημιουργεί η αποκάλυψη ότι ο συνδυασμός Πλεύση Ελευθερίας στις εκλογές του Μαϊου δεν τηρούσε τα τυπικά κριτήρια συμμετοχής και για αυτό το λόγο δεν μπορούσε να γίνει ηλεκτρονική υποβολή.

Η κάθοδος εγκρίθηκε με παράκαμψη της ηλεκτρονικής υποβολής με προσωπική παρέμβαση της υπηρεσιακής υπουργού Εσωτερικών κάτι που δεν έγινε για άλλους συνδυασμούς.

ΠΗΓΗ: Πριν

Σχόλια